
Είχα ξεχάσει τον πλούτο της παιδικής χαράς, αν και δεν πάνε πολλά χρόνια.
Αυτό...που μπορούσες να επιλέξεις την καλύτερη κούνια, να τρέξεις, να την προλάβεις και με το αίσθημα του νικητή να καθίσεις σ' αυτόν τον υπαίθριο παιδικό θρόνο!
Να δώσεις μια γερή σπρωξιά στη γη και να δεις τον κόσμο από ψηλά. Κάτι σαν κι αυτό...